|
Selection works 2011
|
|
Schilderend kwam ik tot de ontdekking dat heel wat van mijn onderwerpen bewust (of onbewust?) over vergelijkingen gaan.... Je ziet twee jongens en de spontane reacties gaan ongetwijfeld in de richting van groot/klein, braaf/stout, broer/zus… maar de betekenissen kunnen veel dieper graven. Staan de figuren ‘samen’ of ‘naast elkaar’? Gaat het om vriendschap of discipline? Bloedband of adoptie? …De vergelijking nodigt de toeschouwer meer dan enig ander beeld uit tot ontmoeten, tot interactie tussen de door de schilder aangeboden “voorstelling” en wat de kijker zich daarbij kan “voor-stellen”. Daarbij moet de interpretator absoluut mijn visie niet kennen, en al zeker niet begrijpen of appreciëren. Geen enkele interpretatie wordt opgelegd. Het is een werkelijk “ont-moeten”. Zelfs als men mij naar het concrete verhaal vraagt, dan verkies ik het antwoord schuldig te blijven. De schilderijen kregen immers ook voor mij intussen iets onvatbaar. Het gaat over een gevoel, niet over een concreet gebeuren.
I believe we deal with the world , but we do not control it. 40-60cm
The boundery between the internal body and the external world. 60-90 cm + study : The boundery 40-60 cm Geleidelijk raakte ik gefascineerd door datgene wat het beeld ons net niet vertelt. Wie mijn doeken bekijkt, hoeft mijn verhaal niet te kennen om zelf een script te bedenken. In heel wat werken wordt er bewust iets weggelaten of worden beeldfragmenten gedurende het ontstaansproces opnieuw weggeveegd. Ik speel met de dualiteit van het kijken. Enerzijds wordt ons oog getrokken naar de figuratief-realistische schilderkunst en anderzijds wordt onze geest (aandacht) geprikkeld door “dat ontbrekende” element.
Het meeste werk vertrekt van uit mijn persoonlijke herinnering, maar wil finaal de toeschouwer betrekken. Ik wil de ontmoeting wel degelijk bewerkstelligen! De foto’s uit mijn eigen verleden raken me door hun verhalend karakter, maar dat verhaal is mijn verhaal. Zo bracht de oud-Europese schilderkunst het verhaal van de Bijbel en zo borstelden impressionisten en expressionisten een allerindividueelst verhaal, dat aan de kijker verteld werd. Misschien is mijn benadering daarom eerder post-modern te noemen. Ik schilder mijn verleden, maar zonder te toeschouwer daarom ook mijn verhaal op te dringen.
The painter : het schilderij 2x 40-50 cm
|
|
|
|